Başarısızlık Hikayeleri – 1
Sitede size “başarısızlık hikayeleri” adında bir bölüm hazırlayacağız. Epoksi ile çalışmak gerçekten zor. 3d printer ile çalışmak daha da zor. Hele ikisiyle “birlikte” çalışmaya uğraşmak resmen bir işkence. O yüzden bizde bolca “başarısızlık hikayesi” var. Ama sizi çok korkutmadan küçük birisiyle başlayalım.
Bir iştahla oturup sürekli satranç seti yapmaya başlayınca, bir gün bir fark ettim ki; evin her tarafı kocaman satranç setleriyle dolu. Elimde en az 5-6 tane 30×30 satranç seti var. Durmam mı gerekiyor? Hayır yapamam! O zaman farklı bir şeyler yapmalıyım. Ama yine satrançlı bir şeyler olsun. Çok sevdim bu işi.
O zaman aklıma “katlanır” ve daha küçük bir satranç seti yapmak geldi. E katlanır satranç seti olursa, içinde tavla olmalı. Türkiye’de çok popüler bir ürün bu. Dışı satranç/dama tahtası, içiyse tavla tahtası. E Türkiye dedik, o yüzden Türk bayraklı bir ürün olsun istedim. Öyle boş boş olmasın. Biraz farklılık katayım. Oturdum 3d tasarım programının başına. Ölçtüm, biçtim, günlerce uğraştım.
240×240 bir kutu tasarladım. Bu sayede tek seferde yazıcıdan çıkartabilirdim. Ancak tavla ve satranç taraflarının ikisi de desenli olacağı için, iki seferde basmam gerekti bunları. Çünkü hiçbir yüzey yazıcıda alt tarafa gelsin istemedim. Kaliteden ödün vermemek en güzeli. İkişer ikişer yerleştirip toplamda 4 parça bastım. Yaklaşık 6 saat sürdü. Ve parçaları bir tarafı satranç, bir tarafı tavla olacak şekilde birbirlerine yapıştırdım.
İki tane çok güzel parçam oldu. İkisinin de bir tarafı satranç, bir tarafı tavla. Mükemmel. Şimdi geldi bu iki parçayı birleştirmeye. E bize bunları birleştirmek için biraz menteşe gerekli. Bulabildiğim en küçük menteşeleri aldım. Birleştirdikten sonra ağzını kapalı tutmak için de bir kilit mekanizması gerekli. İkide bir kendi kendine açılmasın. Menteşe ile uyumlu bulabildiğim en küçük kilit mekanizmasını da aldım. Hadi bakalım birleştirelim. Ama menteşeleri nereye takacağım? Benim kenar kalınlığım 2 mm. Ancak menteşeleri buraya takmam mümkün değil. Bir de elimde bu menteşeleri takacak küçüklükte bir vida da yok. Zaten 2 mm kenara vida taksam parçalanır. Ben de küçük bir aparat daha bastırıp menteşeleri bunun içine geçirdim. Bunları da kutuma yapıştırdım. Bu aparatı aşağıdaki fotoğrafta görebilirsiniz.
Ancak bunların biraz yüksek olması gerekti. Çünkü menteşeleri içine geçirmek için alan kalmalıydı. Bu yükseklik artışı da kutuyu kapatmamı engelledi. Alttaki soru işaretli görüntü ortaya çıktı.
Devam etmeye karar verdim. Projeyi bu haliyle tamamlamak istiyordum. Hem elimde bir ürün olması, hem de başka sorunları görmek faydalı olabilirdi. Aldığım kilidi de kutuya takmaya karar verdim. Ancak kilidin mekanizması dışarıda kaldı. Bu da hem çirkin bir görüntü, hem de kutuyu o yöne koyma sorunu yarattı. Ama daha önemli bir sorunum daha oldu. Bu kilit mekanizmasını takmak için kullandığım vidalar, 2 mm’den uzun olduğu için kenar duvarlarımı delip geçti ve oyun tahtasının içine çıktı. Aşağıda görüyorsunuz.
Artık bu set komple “çöp” haline gelmiş oldu. Günlerdir süren emek, boşa mı gitmişti? Hayır! En değerli şeyi edinmiştim aslında. Tecrübe… O yüzden yeni bir tasarım yapmaya karar verdim. Öncelikle 2 mm’lik kenarlar beni çok zor durumda bırakıyordu. Menteşeler için en az 1 cm’lik bir alana ihtiyacım vardı. Bu yüzden tavla parçalarının bir yönünde 10 mm’lik bir genişleme yapmam gerekti. Bu da toplam boyutu 260 mm’ye çıkardı. Haliyle satranç tarafı da aynı boyda olmalıydı. Onları da diğer taraftan 10 mm genişlettim. Menteşeler için yerler belirledim. Bütün hesapları gözden geçirdim. Ve tasarımı tamamladım.
Gerçi ikinci tasarımımda da kilit mekanizmasıyla ilgili bir sorun yaşadım ama, onu da kendi ürettiğim bir plastik parçayla bir şekilde çözdüm. Satranç oynarken bir kaç mm fazladan yükseklik yaratması dışında hiçbir sorunu yok artık setin. Başarısız bir proje de sonunda başarılı bir ürün ortaya çıkmasını sağladı.
